Waldner en Persson lieten vanmiddag een aantal mooie staaltjes pingpong zien in Hoorn. Lang niet alles lukte, maar bij tijd en wijle was het echt genieten. En eigenlijk maakt het ook niet zo veel uit of ze raak of mis slaan, want alles wat Waldner en Persson doen is bij voorbaat boeiend om naar te kijken.
Na afloop, vlak voor ze weer op het vliegtuig terug naar Zweden gingen, stond echter nog de snelheidsmeter op ze te wachten. De sterren hadden van tevoren aangekondigd dat ze zelfs met backhand de hoogste score in Nederland zouden overtreffen, maar dat pakte even anders uit. Ten eerste gaf Waldner na de demonstratie aan dat hij het smashen niet meer zag zitten. Bang voor zijn lichaam of bang voor zijn reputatie? We zullen het nooit weten. Persson wilde wel nog even meppen, maar kwam niet verder dan een schamele 92 kilometer per uur (met backhand). Dat is net goed genoeg voor een gedeelde tiende plaats bij de jongens junioren, maar veel te weinig voor een notering op de seniorenranglijst. Toen Persson hoorde dat de hoogste score 130 per uur is, geloofde hij niet dat zijn klap correct gemeten was. Maar even later, toen de Zweden al onderweg naar Schiphol waren, werden er een paar dreunen van 110 per uur gemeten (van Jeroen Heemskerk en Jalmar Fasten), dus de snelheidsmeter deed keurig zijn werk. |
